• معرفی استان

استان چهارمحال و بختیاری با مساحت ۱۶،۵۳۲ کیلومتر مربع در جنوب غربی کشور، بین ۳۱ درجه و ۹ دقیقه تا ۳۲ درجه و ۴۸ دقیقه عرض شمالی و ۴۹ درجه و ۲۸ دقیقه تا ۵۱ درجه و ۲۵ دقیقه طول شرقی در مرکز رشته کوههای زاگرس قرار دارد.

این استان از شمال و شرق به استان اصفهان، از غرب به استان خوزستان از جنوب به استان کهگیلویه و بویر احمد و از شمال غرب به استان لرستان محدود است.
مرکز این استان، شهرکرد در ارتفاع ۲۰۶۶ متری از سطح دریا قرار دارد که مرتفع ترین شهر در بین مراکز استانی بوده و به همین سبب این استان به بام ایران شهرت یافته است. این منطقه دارای ۱ درصد از کل وسعت ایران می باشد و با وجود مساحت کم، ۱۰ درصد از منابع آب کشور را در اختیار دارد.
چهارمحال و بختیاری تا قبل از سال ۱۳۳۲ در قالب شهرستان شهرکرد و بختیاری از شهرستان های استان اصفهان یکی از استان های ۱۰ گانه آن زمان محسوب می شد. در همین سال با توجه به ویژگی های متمایز اقتصادی، سیاسی و اجتماعی حاکم بر منطقه، از استان اصفهان منتزع و به عنوان فرمانداری مستقل چهارمحال و بختیاری در تقسیمات کشور قرار گرفت. در سال ۱۳۳۷ این فرمانداری به فرمانداری کل و سپس در سال ۱۳۵۲ طبق مصوبه وزیران به استانداری ارتقا یافت. در حال حاضر این استان با جمعیتی نزدیک به ۹۰۰،۰۰۰ نفر، دارای ۹شهرستان به نام های اردل، بروجن، فارسان، شهرکرد، لردگان، کوهرنگ، کیار، بن و سامان است. استان چهارمحال و بختیاری منطقه ای است کوهستانی که تقریبا ۷۶% آن را کوه ها و تپه ها و ۲۴% دیگر را دشت های آبرفتی و فلات ها تشکیل می دهد. به علت ماهیت کوهستانی مرتفع و قرار گرفتن در مسیر بادهای مرطوب سیستم مدیترانه ای و تخلیه باد این سامانه ها، استان دارای بارش نسبتا مناسبی می باشد. غالبا در مناطق مرتفع بارش به صورت برف بوده و وجود ارتفاعات پوشیده ازبرف یکی از ویژگی های اقلیمی و جاذبه های زمستانی این استان است. مهم ترین رشته کوه این منطقه زردکوه بختیاری است که سخاوتمندانه رودخانه های بزرگ کارون و زاینده رود را به کشور هدیه می کند. وجود ۲۰ رودخانه دائمی به طول ۹۰۵ کیلومتر و چشمه های متعدد با گواراترین آب ها، بسان گردنبند فیروزه ای، زینت بخش استان بوده و با جریان در رگ های آبی کشور، طراوت، آبادانی و حیات را در مسیر کوچ خود به استان های دیگر ارمغان می برد.
در کنار جاذبه های متعدد تاریخی و فرهنگی، نظیر ابنیه تاریخی، محوطه ها و آثار باستانی فرهنگ عشایری، بزرگان فرهنگ و هنر استان، دامنه های زاگرس نیز گنجینه ای از طبیعت فراروی ما گذاشته، مناظر بدیع و زیبا، تا بدان جا که چهارمحال و بختیاری را بهشت طبیعت دوستان و گردشگران نامیده اند. چشمه ها و رودخانه ها، دشت لاله های واژگون و مناطق حفاظت شده و شکار ممنوع بسیاری نظیر قیصری، شیدا، هلن، سبزکوه، تنگ صیاد و جنگل های بلوط، یا همان طلای سبز زاگرس، که تنوع بالغ بر ۹۲۳ گونه گیاهی با ارزش ۲۹۴ گونه جانوری و چشم اندازهای کم نظیر را در خود جایداده اند، تنها بخشی کوچک از این بهشت به شمار می آید.

منبع: سایت استانداری چهارمحال و بختیاری

 


تاریخ بروزرسانی : ۱۱ بهمن ۱۳۹۷ ۱۰:۱۸